ονειροχάος

 Στο μπλογκ της roadartist, υπάρχει ένα ειδικό αλλά και ένα ανοιχτό κάλεσμα να γράψουμε για τα …ονειρά μας. Πήρα το ανοιχτό κάλεσμα και καταθέτω το Ονειροχάος.

Βέβαια, όταν μιλάμε για τα όνειρά μας καλό είναι να έχουμε κατα νου και το «Εκλογές μαντινάδα», του Σαββόπουλου απο τη Ρεζέρβα με την προτροπή:

«Τα όνειρά σου μη τα λες

γιατί μια νύχτα κρύα

μπορεί και οι φροϋδιστές

να ‘ρθουν στην εξουσία»

.

.

oneirochaos.jpgΟΝΕΙΡΟΧΑΟΣ

Να’ χει γυρίσει πίσω η δύση
κι ανατολή να σκοτεινιάζει τα τοπία ,

ο πυρετός δροσοσταλίδα
κι ο πόνος μια ουτοπία .

Να’ ναι τα λουλουδόσπαρτα λιβάδια βάλτος
κι οι βάλτοι να ‘ ν γρανίτες στη φωτιά ,

όλ’ η δροσούλα της αυγής ν’ αχνίζει
κ’ οι ουτοπίες να’ χουν την πρωτιά.

Να είναι τ’ άστρα , άστρα ως άστρα
και όχι εξισώσεις  αστροφυσικών ,

κ’ η θλίψη ένα ληστών λημέρι,
ποτέ πια καταφύγιο ποιητών .

Να’ ναι κι η αθάνατη ψυχή τ’ ανθρώπου
αθάνατη όσο τ’ όνειρο κρατάει ,

να ’ναι η φύση ο Ντόριαν Γκρέυ
και ο θεός πορτραίτο που γερνάει .

Η νύχτα να’ ναι μέρα απ’ τις φωτιές
κ’ η μέρα να φωτίζετ’ απ’ τα μνήματα ,

φωτιά να πάρουνε σε μια στιγμή
των αιώνων όλα τα  ποιήματα …

Α ! τότε μονάχα μέσα στο σύμπαν
τότε μονάχα  θε νά’ βγω κι εγώ

– ένα κεφάλι στην αγέλη των ονείρων –
απ’ τ’ ανελέητο Ονειροχάος .
.

.

Ονειροκαλώ με τη σειρά μου:

Στιχάκιας

Φάντασμα

Καταραμένος

Γιαγαλαξυδιακός

Το ΚρεΒβάτι και ο ΣκΥλος

Χαμένος στις λέξεις

και όσους άλλους ενδιαφέρονται

Advertisements

14 Σχόλια (+add yours?)

  1. roadartist
    Φεβ. 08, 2008 @ 10:50:25

    Χαίρομαι που δεν άφησες την ευκαιρια..και την άρπαξες..για
    να χαθείς λίγο στο όνειρο..
    «Να’ ναι κι η αθάνατη ψυχή τ’ ανθρώπου
    αθάνατη όσο τ’ όνειρο κρατάει..»
    Πολύ όμορφο 🙂 Καλημέρα!

  2. stixakias
    Φεβ. 08, 2008 @ 13:19:27

    Από δευτέρα όμως, ναι;

    υγ
    Πολύ ωραίο το ονειροχάος!

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 08, 2008 @ 13:59:08

    #roadartist
    Τέτοιες ευκαιρίες δεν τις αφήνεις. Χαίρομαι που σ΄άρεσε.

    #Στιχάκιας
    Δυο μέρες θε να κοιμηθώ
    ν΄αράξω το κακόμοιρο
    και τη Δευτέρα το πρωί
    θα σου ‘ξηγήσω τ’ όνειρο.

  4. giagalaxidiakos
    Φεβ. 08, 2008 @ 14:39:58

    έρχομαι να αναφωνήσω μαζί σας:
    ποτέ πια η θλίψη καταφύγιο ποιητών.
    πολύ καλά τα λέτε, γιατί τώρα τελευταία
    την έχουν δει όλοι ήμο.

    παρεμπιπτόντως εγώ το είδα τ’ όνειρο, και το έγραψα.

  5. alafroiskiwtos
    Φεβ. 08, 2008 @ 21:01:35

    απ’ το ονειροχάος στο χάος..
    λες καλημέρα και σηκώνεσαι!..

  6. AleXandros
    Φεβ. 09, 2008 @ 00:55:52

    Πολύ πετυχημένο το ονειροχάος σου…και καθώς μ’ αρέσει να ονειρεύομαι αποδέχομαι την πρόσκληση σου με μεγάλη χαρά
    Να σαι καλά λοιπόν και επιφυλάσσομαι

  7. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 09, 2008 @ 11:52:17

    Για το σκέτο χάος έχω κάτι για το μέλλον.
    Συνονόματε να’ σαι και συ καλά και περιμένουμε.

  8. Nina C
    Φεβ. 09, 2008 @ 13:22:47

    Ενώ θα ήθελα να ζω σ’ ένα ονειροχάος, κάθε φορά που ανοίγω τα μάτια μου αντικρύζω το σκέτο χάος.

  9. Trackback: ένα όνειρο « Stixakia’s Weblog (κλικ να πας χομ)
  10. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 09, 2008 @ 18:52:00

    Είπα και παραπάνω πως έχω κάτι έτοιμο και για το σκέτο χάος, αυτό της καθημερινότητας. Θα το ανεβάσω στο μέλλον.
    Στιχάκια χίλια συγγνώμη!
    Όταν σε προσκαλούσα να ονειρευτείς κάτι, δεν φανταζόμουν πως θα κατουρηθείς στον ύπνο σου!

  11. φαίδρα φις
    Φεβ. 10, 2008 @ 11:07:41

    διερωτώμαι…τι μας μένει πια?
    ή-μην αποφεύγοντας τη διαζευκτική επιλογή…-
    ποιο είναι πιο ισχυρό προνόμιο?
    η ποίηση ή το να σαρκάζουμε αυτοσαρκαζόμενοι και να παρωδούμε αυτοπαρωδούμενοι?

  12. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 10, 2008 @ 12:58:58

    #φαίδρα φις

    Καλώς μας βρήκες! Περίεργο όνομα
    Τι μας μένει ε; Η ποίηση κι ο αυτοσαρκασμός οπωσδήποτε.Κι αυτό για να μην παραδοθούμε. Και είναι πολλοί οι εχθροί που μας κυνηγούν και θα ζητωκραυγάσουν στην αιχμαλωσία μας.
    Όχι πως κι έτσι είναι εύκολο να μείνεις ελεύθερος, γιατί πρέπει να ζεις με ελιγμούς, να αποφύγεις τις ενέδρες και τις παγίδες που σου΄χουνε στημένες. Και είναι πολλές.

  13. φαίδρα φις
    Φεβ. 10, 2008 @ 21:19:30

    πράγματι,καλώς!
    γιατί «πρέπει» να συμβαίνουν όλες οι παγίδες,οι ελιγμοί,οι ενέδρες…
    γιατί «πρέπει» nolens volens να υποχρεωθώ στην ετοιμότητα για αντιμετώπιση όλων αυτών…
    ποιος με αναγκάζει να πράξω έτσι,να καταργήσω κάθε φυσική χαρά…
    δίχτυα από φενακισμούς,παγίδες,τεχνάσματα,φόβους υποψίες,κακούς υπολογισμούς,λανθασμένες προσδοκίες,μάταιες προσπάθειες…
    ο διχασμός μου,εμφανώς,είναι σπαρτός…

  14. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Φεβ. 11, 2008 @ 02:27:03

    Ποιός σε αναγκάζει να πράξεις έτσι;
    Η φύση αγαπητή.
    Αν ήμασταν πέτρες θα είχαμε τη μακαριότητα.
    Αν ήμασταν ποτάμια θα θέταμε εμείς τους κανόνες.
    Αν ήμασταν σαλιγκάρια…
    Αλλά είμαστε άνθρωποι!
    Όσο για το διχασμό…
    Χμμ… Φλεβάρης είναι ακόμα. Ίσως και να προλαβαίνουμε μέχρι το θέρος!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: