εντροπία

oneirochaos.jpgΕΝΤΡΟΠΙΑ

Θα πιω να μεθύσω ,
να μη μπορώ ν’ ανασάνω ,
να μην έχω πια στρώμα για ύπνο.
Θα υποβάλλω σε μένα
φθορά μεγαλείο ,
στο μυαλό κατηφόρα .

Δεν θέλω  επιχειρήσεις αναστύλωσης:
ιατρικές συνταγές , ορούς νοσοκομείων ,
ή κολάσεις ψυχιατρικών θαλάμων .
Θα επιδεινώσω την αρρώστια μου
να μη μπορώ ν’ ανασάνω ,
στο μυαλό μου να χάνομαι ,
στο κρεβάτι να καίγομαι .

Άσε άλλους να φτιάχνουν
ισχυρούς καταψύκτες
να μη σαπίζουν τα κρέατα ,
να μη βρωμίζουν  ιδέες ,
που σωρός κρεμασμένες
στα εθνικά κρεοπωλεία
αυνανίζονται , ιδρώνουν,
τελικά επιβιώνουν
στων βουνών τις κεραίες ,
στων κομπιούτερ τις μνήμες.
Άσε άλλους να φτιάχνουν
κρατικούς καταψύκτες
να μη σαπίζουν τα πτώματα.

Εγώ θα πιω να μεθύσω,
να μη μπορώ ν’ ανασάνω ,
να μη μπορώ να κουνήσω .

Το μυαλό μου σε δίνη
θα διαλύει δομές .
Μ’ ένα βλέμμα φωτιά
θα γυρνάω στους δρόμους
έτοιμος να αρπάξω
απ’ το λαιμό τον καθένα .
Έτοιμος να ξαπλώσω
στη μέση του τρόμου ,
στο λιβάδι των stop ,
στ’ ανθισμένα φανάρια ,
να περάσει από πάνω
με μεγάλη ταχύτητα
ένας οίκος τυφλών,
ένα ίδρυμα νεότης ,
μια ομάδα του μπάσκετ
ένα νέο σχολείο ,
ένα σύστημα υγείας ,
ένας βρεφονηπιακός σταθμός ,
ένα άσυλο φρενοβλαβών ,
μια θεόρατη πόλη ,
να με κάνει συντρίμμια
κι ούτε καν να σκεφτεί
να πατήσει το φρένο .
Να περάσει από πάνω
μια θεόρατη πόλη
μια τεράστια κατάψυξη ,
μια δομή προς την τάξη ,
μια μαθηματική ακρίβεια ,
μια γωνία  2π ,
μια ριπή ορθολογισμού ,
ένας ψηφιακός κινητήρας ,
πέντ’ έξι πανεπιστήμια , 
μία τέλεια κατάψυξη
ενός τέλειου προγράμματος .

Κι εγώ ,
που τόσα χρόνια  τις έφτυνα
και κρυστάλλωνε  το σάλιο μου,
και γινόταν ένα μ’ αυτές
κι ενώ έμπαινα σαν ήλιος
στους πάγους τους ,
κατέληγα μαύρη πέτρα , κρύα ,
τώρα …

Τώρα θα πιω να μεθύσω ,
ν’ ανέβει ο πυρετός μου,
ν’ ανέβει η αταξία μου ,
να φλέγομαι ολόκληρος ,
σαν κούτσουρο  θανάτου
και θα ρουφήξω  τη φωτιά ,
τον μέσα μου αέρα .
Ύστερ’ αργά θα αδειάσω
τα γεμάτα πνευμόνια μου
μ’ ένα χούουουουυ …

κατάμουτρα στους καταψύκτες.
Και θα λιώσουν  οι πάγοι τους όλοι
θα φανούν των αιώνων
και του αιώνα  τα πτώματα .
Θα ξεφυσώ ώρες πολλές ,
ίσως μέρες και χρόνια .

Θα καούνε οι μνήμες
και σκουπίδια θα γίνουν
οι δομές τους της τάξης .

Και όχι πως  δεν ήταν
καλό τους το πρόγραμμα
ή πιο ξύπνιος εγώ
ή πως έκαιγε τόσο
η στερνή μου  εκπνοή
μα γιατί , μα γιατί
θα’ χα πιει να μεθύσω
και γιατί

η πορεία προς την τάξη
είν’ ο άκαρπος δρόμος
της άνοιας του  νομοθέτη ,
και της παράνοιας του φύλακα .
Η πορεία προς τη φθορά ,
την αταξία ,
είν’ ο αιώνιος δρόμος
της διάνοιας της φύσης
και της φύσης
της διάνοιας του ανθρώπου .

Advertisements

6 Σχόλια (+add yours?)

  1. stixakias
    Δεκ. 14, 2007 @ 10:02:23

    αλέξανδρε

    το καλύτερο μέχρι τώρα

    για μένα

  2. ελένη
    Δεκ. 17, 2007 @ 17:10:08

    να σας πω πώς το διαβάζω και ξανά και στο μυαλό μου είναι συνεχώς ο Βυζιηνός και τα τελευταία του λόγια;

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 18, 2007 @ 12:30:35

    # προς ελένη

    Ή δεν γνωρίζω ή δεν θυμάμαι τα τελευταία λόγια του Βυζιηνού.Αν δε σου είναι κόπος παράθεσέ τα

  4. ελένη
    Δεκ. 18, 2007 @ 13:23:35

    «μετεβλήθει εντός μου ο ρυθμός του κόσμου»

    είναι τα λόγια.

    ειπωθησαν στο Δρομοκαίτειο, ανήκουν σε ένα από τα ποιήματα που έγραψε εκεί.

  5. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Δεκ. 18, 2007 @ 14:25:25

    Πράγματι τα λόγια αυτά ταιριαζουν με την «Εντροπία» , ειδικά άμα γνωρίζεις και τη ζωή του Βυζιηνού.Κι αυτουνού όμως η διάνοια…
    είδες με τι φόρα ακολούθησε το δρόμο της φθοράς;

  6. ελένη
    Δεκ. 18, 2007 @ 14:44:28

    είδα.
    κι’ ακόμη δεν είμαι σίγουρη αν ο δικός του δρόμος είναι αυτός της φθοράς..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: