η συναυλία

                                              Η  ΣΥΝΑΥΛΙΑ   

   Στο αρχαίο θέατρο όλα ήταν έτοιμα για τη συναυλία .Τα φώτα είχαν στηθεί, τα ηχητικά είχαν ελεγχθεί , τα όργανα κουρδισμένα και ο κόσμος είχε έρθει . Ο ήλιος , από ώρα υψωμένος αλλού , τώρα θα φώτιζε άλλους τόπους . Το βαθύ μπλε του δικού μας ουρανού έπαιρνε να μαυρίζει . Το πρόγραμμα είχε από ώρα διαβαστεί και πεταχτεί κάτω από τα καθίσματα . Κι όμως , επικρατούσε μια παράταιρη ησυχία .  

  Στις πρώτες σειρές , όπως πάντα , τσούρμο οι επίσημοι . Δήμαρχος , Νομάρχης , βουλευτές νυν και πρώην , εκπρόσωποι  των κομμάτων  ۠ φορείς της εξουσίας και του πολιτισμού . Στις πίσω σειρές το θνητό κοινό .

     Κανενός η μακαριότητα δεν κατάλαβε τη νευρικότητα των μουσικών  , έτσι όπως ήταν λουσμένοι στο χρωματιστό ημίφως της σκηνής . Ο ντράμερ φυσούσε και ξεφυσούσε , παίζοντας τις μπαγκέτες στους μηρούς του και δίνοντας ρυθμό στο μπασίστα  να ταλαιπωρεί έναν αναπτήρα στα δάχτυλά του.   Ο πιανίστας  χτυπούσε νευρικά κι αμήχανα δυο πλήκτρα παίζοντας συνεχώς και μονότονα  mifa  mi , mifami , mifami ….. 

   Και ήρθε η λύτρωση . Από το βάθος της σκηνής φάνηκε ο τραγουδιστής και συνθέτης του συγκροτήματος . Κι όπως σήκωσε το χέρι του να χαιρετήσει , ήταν σα να είπε τα μυστικά και μαγικά λόγια που διέλυσαν το πέπλο της σιγής και  της παράξενης ανησυχίας στο ξέσπασμα ενός δυνατού χειροκροτήματος . Έκανε δυο τρεις υποκλίσεις και περίμενε να κοπάσουν οι εκδηλώσεις ενθουσιασμού . Κοίταξε ένα γύρω τον κόσμο κι έσκυψε να πιάσει την κιθάρα . Την κίνησή του όμως τη σταμάτησε στη μέση . Απόμεινε έτσι για λίγο , για μια στιγμή μονάχα , ακίνητος και σκυμμένος  με το δεξί χέρι απλωμένο και ανοιχτή  την παλάμη λίγα εκατοστά από το μπράτσο της κιθάρας . Μια στιγμή μονάχα  , που όμως φάνταζε σαν αιώνια πάλη μυστηριακών δυνάμεων .Μετά ξαναστάθηκε όρθιος και κοίταξε διαπεραστικά το κοινό . 

    Το κοινό είχε πετρώσει και παρακολουθούσε εναγωνίως την εξέλιξη .Η βαριά ησυχία είχε ξαναπλακώσει όλες ετούτες τις ψυχές και το μόνο ελαφρύ ήταν ένα αεράκι που θρόιζε πότε πότε σε κάποιο φύλλο .Το βραδάκι είχε γίνει νύχτα . Ο  τραγουδιστής έκλεισε τα μάτια και χαμήλωσε το πρόσωπο μπροστά και λίγο δεξιά .  Έμεινε εκεί , φιγούρα απρόσιτη και εκπληκτική , μέχρι που μια ξαφνική κίνηση , κάτι σαν σπασμός , συγκλόνισε το κορμί του. Τίναξε το κεφάλι και αφού κοίταξε κάπου στο πλάι και μακριά , γύρισε απότομα και με γρήγορα και μεγάλα βήματα εξαφανίστηκε  από τη σκηνή .

    Παράξενα βλέμματα ακολούθησαν την έξοδό του . Οι καρδιές ολονών χτυπούσαν πιο γρήγορα . Λίγο , λίγο ένα σούσουρο σηκώθηκε από τις ερωτήσεις που έκανε ο καθένας στον διπλανό του . «Τι έγινε ;» , «Τι έγινε ;» «Δεν ξέρω» , «Περίεργα πράγματα» .  

  Ο μπασίστας τον αναπτήρα του και ο πιανίστας  mifami , mifa … και ξαφνικά η απόλυτη σιγή ξαναγύρισε . Την επανέφερε ένας πυροβολισμός που ακούστηκε σαν κανονιά δίπλα στ’ αυτί του καθενός . Η εξέδρα είχε παγώσει. Τότε , μια δυνατή , διαπεραστική κραυγή , ένα ουρλιαχτό και κλάμα μαζί , έκανε  όλους να στρίψουν τα κεφάλια τους και να δουν πρώτα τα μακριά της μαλλιά  να φτερουγίζουν ακατάστατα στο αεράκι που είχε δυναμώσει . Ύστερα την είδαν , τρέχοντας , κλαίγοντας και φωνάζοντας , να κατεβαίνει τα πέτρινα σκαλοπάτια ,να πηγαίνει προς τη σκηνή και να χάνεται στα παρασκήνια .   

Τώρα ; ! Βουβή νύχτα  . Και πάλι …mi , mi-fa-mi .

     Οι ψίθυροι  υψώθηκαν ξανά και μετέφεραν ερωτήσεις γύρω τριγύρω . Έκφρων ο άρχοντας και κατακόκκινοι άπαντες . – Οφείλουμε να γνωρίζουμε κύριε … κύριε … τάδε  τέλος πάντων .-Μάλιστα κύριε υπουργέ. Οι ψίθυροι έγιναν φωνές .– Μα πρόκειται περί γιγαντιαίου σκανδάλου αγαπητέ συνάδελφε .– Ρε ! την είδες εκείνη που δεν φοράει σουτιέν ;– Ασφαλώς  και πρόσεξα φίλτατε την απουσία στηθοδέσμου , ασφαλώς , χε, χε!  Σκότος όμως αποκρύπτει …– Τι ; Πως ;– Εε, σκότος κύριε υπουργέ μου . Σκότος.Στο τέλος πήρε το μικρόφωνο ένας καλογυαλισμένος και αφού ζήτησε συγγνώμη ανακοίνωσε πως για λόγους ανωτέρας βίας η συναυλία ματαιώνεται.– Παρακαλώ , εξέλθετε συγκρατημένα και άνευ πανικού .Ξαναζήτησε συγγνώμη , καληνύχτισε και αποχώρησε .– Το μένος μου κύριε Νομάρχα ….  είπε σφίγγοντας την γροθιά του .

    Οι επίσημοι έφυγαν πρώτοι , πρώτοι . Ακολούθησαν τρέχοντας οι φωτιστές κι ο ηχολήπτης . Πιο πίσω ο υπόλοιπος κόσμος να στριμώχνεται , να φωνάζει και να βρίζει .Σε δέκα λεπτά το αρχαίο θέατρο είχε αδειάσει κι ο αγέρας που δυνάμωνε έφερνε σκόνη στα κενά καθίσματα .  

   Κανείς από τους φευγάτους δεν σκέφτηκε πως άφηνε κάποιους πίσω του. Διότι  επάνω στη σκηνή έμειναν οι μουσικοί , λες κι ο χρόνος δεν τους ήθελε ή σαν αυτοί να κινούσαν τα νήματα του χρόνου. Έμειναν εκεί και ξεχάστηκαν . Έγιναν θρύλος . Και πάνε χρόνια , πολλά χρόνια  από τότε .Λένε πως η σκηνή , αραχνιασμένη όπως είναι , τα βράδια αχνοφέγγει σ’ ένα κόκκινο , κίτρινο , μοβ, πράσινο ημίφως , από το οποίο  σάμπως αναδύονται  τρεις φιγούρες τρομερές  , υπερφυσικές . Ο ντράμερ με τις μπαγκέτες  στους μηρούς  δίνει ρυθμό στο μπασίστα που παίζει στα δάχτυλα  νευρικά έναν αναπτήρα  . Κι ο πιανίστας , με ένα μισοαγγελικό , μισοδιαβολικό χαμόγελο χτυπά δυο πλήκτρα. 

   Δύο μόνο.

   Κι ένα βράδυ , κάποιος που περνούσε τυχαία έξω από το αρχαίο θέατρο , ακούγοντας κάτι σα θόρυβο , μπήκε μέσα .

Advertisements

2 Σχόλια (+add yours?)

  1. faros
    Δεκ. 11, 2007 @ 16:20:03

    Δείχνεις μωρέ, πολύ ευαίσθητος Άνθρωπος …. Συγκινήθηκα… (αλήθεια λέω) Απλά … μπράβο!!!

  2. αλέξανδρος ανδρουλάκης
    Μάι. 07, 2008 @ 14:11:57

    O Kepler που διατύπωσε μαθηματικά τους νόμους της κίνησης των πλανητών, το΄χε ρίξει και στον αποκρυφισμό. Πίστευε πως κάθε πλανήτης δονείται σε συγκεκριμένες νότες.
    Η γη, ‘ελεγε, δονείται στις νότες mi-fa-mi.
    Δηλαδή Miseria-Fammes-Miseria.
    To περίεργο είναι πως αν τις παίξεις ματζόρε και σε γρήγορο ρυθμό φτιάχνεις μουσική για ξέφρενο χορό!
    Αν τις παίξεις αργά, κάτι πάλι σου θυμίζουν αλλά δεν ξέρεις τι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: