Οδυσσέα Ελύτη - Το τραγούδι του ποιητή
Πρώτη φορά σ΄ ενός νησιού τα χώματα
τρεις του Ιουλίου ξημερώματα
βγήκα να δω τον κόσμο και μετάνιωσα
τα «ζόρικα» που λεν αμέσως τά’ νιωσα
Μήνες εννέα πριν την πρώτη μέρα μου
δούλευα για το σπέρμα του πατέρα μου
και τέσσεραοκτώμηδέν κατά συνέχεια
μετά – για την ψευτιά και την ανέχεια.
Δύσκολο δύσκολο της γης το πέρασμα
και να μην βγαίνει καν ένα συμπέρασμα.
Μέσα στον εαυτό μου τόσο κρύφτηκα
που μήτε ο ίδιος δεν τον αντελήφθηκα.
Ώσπου μια μέρα το’ φερε η περίσταση
κι αγάπησα χωρίς καμιάν αντίσταση
αλλά και στην προσπάθεια την ελάσσονα
πάντοτε βρε παιδιά μου τα θαλάσσωνα
πρώτον διότι κυνηγούσα το άπιαστο
και δεύτερον γιατ’ ήμουν είδος Άμοιαστο.
Εφ’ ω και αφού την τύχη μου σιχτίρισα
πίσω στον εαυτό μου ξαναγύρισα.
Υ.Γ τα κόκκινα γράμματα είναι “ψιλοαλλαγές” δικές μου για να ταιριάξουν οι στίχοι με την περίσταση
* ο τίτλος ”καλά σαράντα” είναι κλεμένος απο ανάλογη επετειακή ανάρτηση – προ δεκαετίας – του στιχάκια
