ΑΣ ΖΗΣΟΥΜΕ
Έτσι σκιές ας μείνουμε
μέσα στο φως του ηλίου
κι όταν τον κόσμο αφήσουμε
μιαν ώρα ενός Μαΐου,
τότε να ζήσουμε.
Εδώ τα έργα μας μικρά
κι εμείς απαρατήρητοι
περνούμε και χανόμαστε
σε γνώμη αναντίρρητη
και όλο αλλού βρισκόμαστε .
Εδώ περνούμε σα σκιές
κανείς δεν μας προσέχει
μέσα στο σκουριασμένο φως
εμάς ποιος μας αντέχει ;
κανείς , ούτ’ αδερφός.
Εδώ σκορπά ο λόγος μας
στον άνεμο και πάει,
οι μουσικές μας θλιβερές
τ’ αυτί δεν τις χωράει,
θλιβόμαστε και στις χαρές.
Εδώ η ψυχή μας νοσταλγεί
μόνο τη νοσταλγία
γιατί ποτέ δε ζήσαμε
παρά στη φαντασία,
γι ‘ άλλο δεν προσπαθήσαμε.
Γι ‘ αυτό σκιές να μείνουμε
μέσα στο φως του ηλίου
κι όταν τον κόσμο αφήσουμε
την ώρα του Μαΐου
τότε … ας ζήσουμε.
